hamingjan

Þrenna vikunnar: Hamingjudagar, framúrskarandi og blessaður tölvupósts blundurinn
Þrenna vikunnar: Hamingjudagar, framúrskarandi og blessaður tölvupósts blundurinn 150 150 Freyr

Hamingjudagar

Sem unglingur gekk ég með þá grillu í höfði að þriðjudagar væru óhappadagar. Líkt og ég væri keyrður í skólann á Hvolsvelli til þess eins að eitthvað kæmi uppá. Ég hlustaði náið eftir hnjóðsyrðum í minn garð, óheppni og almennum leiðindum. Því nánar sem ég hlustaði, því betur hélt reglan. Þriðjudagar voru þolraun, en þó aðeins jafn lengi og ég trúði á „regluna“. Sagði ekki Guðni Gunnarsson, „allt sem þú veitir athygli vex og dafnar“. Líklega að hluta skylt því sem sálfræðingar kalla staðfestingarskekkju (e. confirmation bias).

Þökk sé þessari reynslu vinn ég nú með hamingju- og heppnisdaga, alla daga! …og þvílíkt sem lánið leikur við mig, alla daga!

Framúskarandi

Skyldu margir skara framúr vegna vissunnar um að vera fremstir allra í flokki? Eða hægir mögulega mest á farmförunum við vissuna um að engra bætinga sé þörf til að skara framúr?

Blessaður tölvupósts-blundurinn

Margir segja að blundur sé bölvun, you snooze you lose. Ekki ég, ég blunda án samviskubits og mæli með, alla daga! Sérstaklega mæli ég með tölvupóst-blundum. Háklassa póst-hugbúnaður eins og Spark (fyrir makka), Frontapp (fyrir teymi), eða Boomerang viðbótin í Gmail bjóða upp á brilljant blundi. Með þessum tólum get ég sent póst og fengið áminningu ef ekkert svar hefur borist innan segjum 2ja daga. Þá get ég valið að pósturinn fari út þegar ég tel líkegasta til að hitta viðtakandann vel fyrir, t.d. eftir að viðkomandi er nývaknaður að morgni, eftir góðan blund, nú eða í næstu viku ef viðkomandi bað mig um að hafa samband þá. Pósturinn fær leyfi til að lúra í úthólfinu þangað til.

ps. Outlook er ekki alveg jafn lipurt, en þú getur samt blundað póstinn, sjá hér nú eða frestað útsendingu, sjá hér.

Þrenna vikunnar: Skölunin, borgarhundurinn og hamingjan í verkunum
Þrenna vikunnar: Skölunin, borgarhundurinn og hamingjan í verkunum 150 150 Freyr

1-Skölunin

Skölun er skemmtilegt orð. Ómetanlegt í öllum rekstri. Að finna módel þar sem innkoman vex, öllu hraðar en fyrirhöfnin og útgjöldin. Að vinna með vogarafl þannig að hvert handtak verði að hundrað. Hver manneskja sem margir, hvert lítið teymi sem tugir. Að hver og einn geti unnið minna en skilað meiru! Hreint ekki alltaf augljóst, en mögulegt. Leitið og þér munuð finna!

2-Borgarhundurinn

Sem sveitamaður vorkenni ég oft borgarhundunum. Það er líkast til óþarfi. Hjá góðu fólki eru þeir líklega í betri málum en „bakveikir í Borgartúni“*. Hundurinn fær matinn á silfurfati , jafnvel í orðsins fyllstu, með öllum helstu næringarefnum, nægur tími fyrir núvitund og hugleiðslu, skíturinn er skafinn upp eftir þá og hreyfingin, maður lifandi! Ganga eða hlaup kvölds og morgna alla daga, teymdur áfram af elskandi þjálfara! Kannski borgar sig að vera borgarhundur eftir allt saman?!

3-Hamingjan í verkunum

Hamingjan, hún er hér, söng vinur minn Jónas. Holl áminning. Við þurfum þá kannski ekki að bíða eftir næsta stóra díl, að ná á toppinn fyrst hamingjuna má allt eins finna hér, á krókótta stígnum sem við stikum, í erfiðinu í dagsins önn. Eða eins og Tagore sagði: „Ég svaf og mig dreymdi dásemdarlíf. Ég vaknaði og lífið var verkum hlaðið. Ég vann og ég vann og vittu til, í verkunum var mín dásemd.“**

Neðanmáls:

*”Bakveikur í Borgartúni” er frasi sem Simmi smiður og Bjarni Már bróðir nota gjarnan sem samheiti yfir okkur (of lengi) sitjandi skrifstofumenn.

**Þýðing mín á texta bengalska Nóbelskáldsins Rabindranath Tagore: „I slept and dreamt that life was joy. I awoke and saw that life was duty. I worked—and behold, duty was joy.“