skrif

Þrenna vikunnar: Dirfskan, miðjan og átaksleysið
Þrenna vikunnar: Dirfskan, miðjan og átaksleysið 150 150 Freyr

Dirfskan

Einn daginn í vor langaði mig ekki lengur að skrifa. Gat ekki gefið mér tímann. Efaðist um gæði og tilgang, eins og stundum áður. Heyrði spurningu í vikunni sem ýtti við mér. „Varstu djarfur í dag? Valdirðu hugrekki framyfir þægindi?“ Gat ekki svarað af sannfæringu. Tók mér tak. Skrifaði og birti. Engin hetjudáð, en nóg til að svara með jái í kvöld.

Miðjan

…voru þau öll sammála en sögðu líka að stundum væri betra að byrja í miðjunni. Með því að vísu má segja að lesendur missi af pönsinu en hver segir að algildar reglur í lífi og pistlaskrifum séu til annars en að brjóta þær? Ef miðjan kveikir neistann? Eða eins og góð kona sagði, aldrei aldrei gleyma hvernig…

Átaksleysið

Ég hef hóflega trú á því að fara í átak til að bæta sig. Mikla trú á því að finna það minnsta sem við treystum okkur til að gera átakslaust út lífið. Einn dag í einu, til eilífðarnóns. Þannig er létt að bæta við og bæta sig. Tvær mínútur af lestri / jóga / hugleiðslu / hrósi / þakklæti / brosi / ? … sem þú byggir á, bætir við, bætir þig og þinn verður mátturinn og dýrðin, að eilífu!

Af neyslu og lyst
Af neyslu og lyst 150 150 Freyr

Konan mín hefur ráð undir rifi hverju. Hún hefur fundið út að besta lyst á grænmeti hafa börnin rétt fyrir kvöldmatinn. Þegar lágt er orðið á tanknum fá þau grænmetisskál meðan þau horfa á barnatímann. Vittu til, skálin tæmist á augabragði. Grænmetið er góður forréttur og lystin á kvöldmatnum er góð. Við vitum hvað gerist ef börnin komast í sælgæti fyrir mat. Þau kvarta ekki, eru sæl og glöð en það sem þau fá í kroppinn eru næringarlausar hitaeiningar og það sem verra er, matarlystin er lítil sem engin þegar kemur að matartímanum.

Þetta minnir mig á lyst mína á skapandi og krefjandi verkefnum.

Ef ég vil hámarka afköst mín og árangur við skrif, eins og þennan pistil, þá geri ég það ,,fastandi“, fyrst að morgni áður en ég hleypi nokkru öðru að. Ég tryggi að slökkt sé á öllum tilkynningum í síma og tölvu. Ég hef aðeins opinn einfaldan ritil, þar sem ég sé ekki neitt annað en textann. Ég vil ekki hafa ,,sælgætisskál“ opna fyrir framan mig sem freistar mín. Að kroppa í ,,sætmeti“, eins og fréttir eða samfélagsmiðla í miðri krefjandi vinnulotu veit ég að slær mig út af laginu og ,,sköpunarlystin“ minnkar, jafnvel löngu eftir, ein rannsókn sýnir að áhrifa truflunar gætir í meira en 20 mínútur eftir að menn verða fyrir henni.

Að gera marga hluti í einu eða samhliða („múltítaska“) er það allra versta. Það minnkar ekki aðeins afköst og getu mína í augnablikinu heldur getur það minnkað andlega getu mína til langframa (sbr. rannsókn).

Ert þú nokkuð að gera sem skemmir þína sköpunar- eða lærdómslyst?